Ara estic....

28.4.12

Un petit parèntesi / Un pequeño paréntesis

Fa uns dies que els nostres 2 convidats ja van marxar. Primer un i després un altre. La casa s’ha quedat tranquil·la altra vegada. Però aquesta tranquil·litat no durarà gaire ja que el dia 5 de maig un altre amic ve cap aquí (de bon rotllo Breo, jeje). El meu amic ja m’ha confirmat que té visat i vol així que l’esperem per ensenyar-li Beijing. La diferència amb els altres és que ell ve per quedar-se, per tant, no haurem de córrer cap aquí i cap allà perquè ho pugui veure tot en pocs dies.
Fa dos dies també, la meva feina a l’empresa de mòbils va acabar. Ara, ja estic buscant una altra cosa. Per sort, encara tinc la natació així que no estic sota pressió...de moment. He comprovat però, que no hi ha tantes ofertes de treball com quan vaig arribar ara quasi fa un any. Estarà la crisis fent acte de presència a Xina? Espero que no. Crec més que les dates no són les més adequades. Per començar, la setmana que ve té uns quants dies de festa ja que aquí celebren l’1 de maig, no només unes dies sinó varis. Per altra banda, al juny es comença a animar la cosa ja que molts estudiants estrangers (que també estan treballant) tornen als seus països. Bé, aquesta és la meva teoria.
Avui dissabte és un altre dia tranquil per a nosaltres ja que ahir vàrem sortir. Una xinesa companya de feina de la Lailla ens va convidar al seu aniversari. El lloc escollit va ser un restaurant de menjar típicament xinès d’una de les regions de Xina. Vaja, no recordo el nom. Només sé que estava molt bo, la veritat, encara que haig de confessar que no ho vaig provar tot. Com a curiositats de la nit, primera: el nuvi va aprofitar l’ocasió per demanar-li en matrimoni a l’homenatjada oferint-li un anell amb un “peazo” diamant. Clar, ella va dir que si en mig dels crits ensordidors de les altres companyes de feina. Segona curiositat: la ja promesa ens va fer asseure en una de les dues taules que hi havia pel nostre grup, una amb menjar picant i una altra sense picant. Això a la pràctica va significar una taula només amb xinesos i una altra amb tots els estrangers i alguns xinesos més. Assumeixen que no ens agrada el picant. Mala sort per mi. Última curiositat (no tant curiosa): el nuvi va passar la meitat del sopar al lavabo. No és que el menjar estigués dolent sinó que celebrava aquella nit amb “xupitos” i “gan bei” (els nostres Sant Hilari) amb cadascun de la taula i per partida doble. Va beure molt i de tot i així va acabar. Haig de remarcar que mentre estava “conscient” va ser un amfitrió genial i s’ocupava que no ens faltés de res. Felicitacions al dos. A l’hora de pagar, res de res, els nuvis ho van pagar tot. M’agraden aquestes tradicions xineses, jeje.
En aquests dies de festa que venen i durant els dies en que no treballi al 100% aprofitaré per prendre’m la vida encara amb més tranquil·litat i gaudir una mica més de Beijing. També intentaré estudiar una mica més de xinès. En teoria ens queden uns 6 mesos més a la capital xinesa i els hem d’aprofitar. Sense anar més lluny, el diumenge comença un festival de música que durarà tres dies i clar, no hi faltarem encara que només assistirem un dia. Es tracta de música rock però això ja us ho explicaré ben explicat la setmana que ve.

Hace unos días que nuestros 2 invitados ya se fueron. Primero uno y después otro. La casa se ha quedado tranquila otra vez. Pero esta tranquilidad no durará mucho ya que el día 5 de mayo otro amigo viene hacia aquí (de buen rollo Breo, jeje). Mi amigo ya me ha confirmado que tiene visado y vuelo así que lo esperamos para enseñarle Beijing. La diferencia con los demás es que él viene para quedarse, por tanto, no tendremos que correr para aquí  y para allá para que lo pueda ver todo en pocos días.
Hace dos días también, mi trabajo en la empresa de móviles acabó. Ahora, ya estoy buscando otra cosa. Por suerte, todavía tengo la natación así que no estoy bajo presión... de momento. He comprobado, sin embargo, que no hay tantas ofertas de trabajo como cuando llegué ahora casi hace un año. ¿Estará la crisis haciendo acto de presencia en China? Espero que no. Creo más bien que las fechas no son las más adecuadas. Para empezar, la semana que viene tiene unos cuantos días de fiesta ya que aquí celebran el 1 de mayo, no sólo unos días sino varios. Por otra parte, en junio se empieza a animar la cosa ya que muchos estudiantes extranjeros (que también están trabajando) vuelven a sus países. Bueno, esta es mi teoría.
Hoy sábado es otro día tranquilo para nosotros ya que ayer salimos. Una china compañera de trabajo de Lailla nos invitó a su cumpleaños. El lugar escogido fue un restaurante de comida típicamente china de una de las regiones de China. Vaya, no recuerdo el nombre. Sólo sé que estaba muy bueno, la verdad, aunque debo confesar que no lo probé todo. Como curiosidades de la noche, primera: el novio aprovechó la ocasión para pedirle en matrimonio a la homenajeada ofreciéndole un anillo con un "peazo" diamante. Claro, ella dijo que si en medio de los gritos ensordecedores de las otras compañeras de trabajo. Segunda curiosidad: la ya prometida nos hizo sentar en una de las dos mesas que había para nuestro grupo, una con comida picante y otra sin picante. Esto en la práctica significó una mesa sólo con chinos y otra con todos los extranjeros y algunos chinos más. Asumen que no nos gusta el picante. Mala suerte para mí. Última curiosidad (no tan curiosa): el novio pasó la mitad de la cena en el lavabo. No es que la comida estuviera mala sino que celebraba esa noche con "chupitos" y "gan bei" (nuestros “hasta el fondo”) con cada uno de la mesa y por partida doble. Bebió mucho y de todo y así acabó. Debo remarcar que mientras estaba "consciente" fue un anfitrión genial y se ocupaba de que no nos faltara de nada. Felicitaciones a los dos. A la hora de pagar, nada de nada, los novios lo pagaron todo. Me gustan estas tradiciones chinas, jeje.
En estos días de fiesta que vienen y durante los días en que no trabaje al 100% aprovecharé para tomarme la vida aún con más tranquilidad y disfrutar un poco más de Beijing. También intentaré estudiar un poco más de chino. En teoría nos quedan unos 6 meses más en la capital china y los tenemos que aprovechar. Sin ir más lejos, el domingo comienza un festival de música que durará tres días y claro, no faltaremos aunque sólo asistiremos un día. Se trata de música rock pero eso ya os lo contaré bien explicado la semana que viene.

Miki Chang

Cap comentari:

Publica un comentari a l'entrada