No sé fins a quina hora ha durat la música que venia del carrer ja que
m’he adormit de seguida. Avui és un altre dia i ens aixequem d’hora per anar a
les grutes de Yungang. I sort, ja que la música a les 8h30 ja comença a sonar
altra vegada. És típic a Xina, moltes tendes tenen música, suposo que per
atreure als clients. El que sorprèn és que aquesta provingui dels altaveus a
fora de cada una de les tendes i, no està precisament baixeta.
Bé, continuo. Les grutes es troben a uns 15 quilometres de la ciutat. Aquest
cop agafem el transport públic. És fàcil ja que un bus va directe des de la
ciutat al nostre destí en només 30 minuts. Són unes coves cavades en el segle
5è i ara són patrimoni de la humanitat. En elles trobem unes 51.000 estàtues,
la majoria d’elles són budes. Hi ha de petits i de grans, fins a 17 metres d’alçada.
Totes esculpides en la roca i algunes conserven els seus colors. Aquí us poso
un enllaç que us donarà una idea del que hem vist per aquí: Datong
Datong està fora dels circuits turístics que sempre proposen les
agències de viatge de dins i fora de la Xina. És per això que no trobem gaire
estrangers. Què bé! Això sí, turistes xinesos hi ha un munt. Aquesta és la raó
per la qual quan camines per la ciutat molta gent se’t queda mirant i et
somriuen. No estan molt acostumats als “guiris”. Els més atrevits et diuen “hello”.
Fins i tot, em vaig fer unes quantes fotos amb els que m’ho van demanar. Bona
gent en aquesta part de Xina.
Després
de veure les coves sota un sol abrasador, ràpidament anem cap a l’estació per
agafar el nostre tren. Un viatget d’unes 7 hores que al final, haig de
confessar-ho, s’ha fet una mica pesat i ja teníem ganes d’arribar. Sort que ens
hem divertit amb dos nens xinesos que no s’han separat de nosaltres en una bona
estona. La mare ha aprofitat per fer una migdiada, je. I jo, ara que sóc a
casa, també.
No sé hasta qué hora ha durado la música que venía de la calle ya que
me he quedado dormido enseguida. Hoy es otro día y nos levantamos temprano para
ir a las grutas de Yungang. Y suerte, ya que la música a las 8h30 ya empieza a
sonar otra vez. Es típico en China, muchas tiendas tienen música, supongo que
para atraer a los clientes. Lo que sorprende es que ésta provenga de los
altavoces de fuera de cada una de las tiendas y, no está precisamente bajita.
Bueno, sigo. Las grutas se encuentran a unos 15 kilómetros de la ciudad.
Esta vez cogemos el transporte público. Es fácil ya que un bus directo nos
lleva desde la ciudad a nuestro destino en sólo 30 minutos. Son unas cuevas
cavadas en el siglo 5º y ahora son patrimonio de la humanidad. En ellas
encontramos unas 51.000 estatuas, la mayoría de ellas son budas. Hay pequeños y
grandes, de hasta 17 metros de altura.
Todas esculpidas en la roca y algunas conservan sus colores. Aquí os pongo un
enlace que os dará una idea de lo que hemos visto por aquí: Datong
Datong está fuera de los circuitos turísticos que siempre proponen las
agencias de viaje de dentro y fuera de China. Es por ello que no encontramos
mucho extranjeros. ¡Qué bien! Eso sí, turistas chinos hay un montón. Esta es la
razón por la cual cuando caminas por la ciudad mucha gente se te queda mirando
y te sonríen. No están muy acostumbrados a los "guiris". Los más
atrevidos te dicen "hello". Incluso, me hice unas cuantas fotos con
los que me lo pidieron. Buena gente en esta parte de China.
Después de ver las cuevas bajo un sol abrasador, rápidamente vamos
hacia la estación para coger nuestro tren. Un viajecito de unas 7 horas que al
final, tengo que confesarlo, se ha hecho un poco pesado y ya teníamos ganas de
llegar. Menos mal que nos hemos divertido con dos niños chinos que no se han
separado de nosotros en un buen rato. La madre ha aprovechado para hacer una
siesta, je. Y yo, ahora que estoy en casa, también.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada